typewriter

هیچ آداب و ترتیبی مجوی

به نام خدا

بعد از ۳ سال و اندی بالاخره فرصت دست داد تا برگردم و مطالب پراکنده و افکارم رو به جای اینور و اونور نوشتن توی وبلاگ خودم پراکنده کنم :)

توی این مدت همش دنبال این بودم که یه قالب جدید روی سایت بذارم تا دست و دلم به نوشتن بره از طرفی هم حوصله کافی برای پیدا کردن و ادیت یه قالب جدید رو نداشتم. این شد که اولین قالب ساده و شکیلی که به درد موبایل هم بخوره پیدا کردم و بعد از یه کم ایرانیزه کردن انداختمش روی سایت و نتیجش این شد که می‌بینید :)
جالبه که توی این سه سال که مطالب سایت اصلا آپدیت نشده بازدید سایت کما فی السابق بالا بوده و برام عجیبه این همه بازدیدکننده واقعی از کجا میان؟! یکی از دلایلی که باعث شد برگردم همین میزان استقبال از نانوشته‌های من بود و خواستم امتحان کنم ببینم برای نوشته‌هام هم همینقدر بازدیدکننده داریم یا نه.

سعی میکنم از این به بعد مطالب کلیدی‌تر و بهتری رو اینجا بنویسم و احتمالا یه پیج هم مخصوص داستان‌نویسی خودم راه میندازم که توش قسمت به قسمت داستان دلخواهم رو مینویسم :)

مرسی که دنبالم می‌کنید!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × دو =